Bagong Tipan · Luke 15:11-32

Ang Alibughang Anak

May isang lalaking may dalawang anak. Hiningi ng nakababatang anak sa kanyang ama ang kanyang mana nang maaga, at di-nagtagal, inipon niya ang lahat at umalis patungo sa malayong bansa, kung saan inaksaya niya ang lahat sa buhay na malayaw. Nang dumating ang matinding taggutom sa lupaing iyon, naiwan siyang walang wala, kaya't napilitang magtrabaho bilang tagapagpakain ng mga baboy -- gutom na gutom pa siya na kahit ang pagkain ng mga baboy ay tila kaakit-akit na sa kanya.

Nang manumbalik ang kanyang isip, naisip niya: "Ang mga alilang upahan ng aking ama ay may sobra-sobrang pagkain, samantalang ako'y namamatay sa gutom dito. Babalik ako at sasabihin sa kanya na nagkasala ako laban sa langit at sa kanya, at hihilingin ko na ituring na lamang akong isa sa kanyang mga alilang upahan."

Habang malayo pa siya, nakita na siya ng kanyang ama at nahabag ito sa kanya. Tumakbo ang ama patungo sa kanyang anak, niyakap siya, at hinagkan. Bago pa man matapos ang inihandang paghingi ng tawad ng anak, iniutos na ng ama na kunin ang pinakamagandang balabal, isang singsing, at mga sandalyas, at nag-utos ng handaan: "Ang anak kong ito ay patay na ngunit muling nabuhay; siya ay nawala ngunit natagpuan na."

Ang panganay na anak, na kararating lang mula sa bukid, ay nagalit nang marinig ang pagdiriwang, at ayaw pumasok -- matapat naman siyang naglingkod sa mga taong ito, ngunit wala man lang siyang naitanghal na handaan. Lumabas ang kanyang ama at nakiusap sa kanya: "Lagi kang kasama ko, at lahat ng akin ay iyo rin. Ngunit kailangan nating magdiwang, dahil ang iyong kapatid ay patay na ngunit muling nabuhay."

Ibahagi ang kuwentong ito

Kopyahin ang link, pagkatapos i-paste ito sa iyong Instagram post, story, o bio.

Basahin ang talata ng Bibliya

Tingnan ang buong talata na pinagbatayan ng kuwentong ito.

15:11At sinabi niya, May isang tao na may dalawang anak na lalake:
15:12At sinabi sa kaniyang ama ng bunso, Ama, ibigay mo sa akin ang bahagi ng iyong kayamanang nauukol sa akin. At binahagi niya sa kanila ang kaniyang pagkabuhay.
15:13At hindi nakaraan ang maraming araw, ay tinipong lahat ng anak na bunso ang ganang kaniya, at naglakbay sa isang malayong lupain; at doo'y inaksaya ang kaniyang kabuhayan sa palunging pamumuhay.
15:14At nang magugol na niyang lahat, ay nagkaroon ng isang malaking kagutom sa lupaing yaon; at siya'y nagpasimulang mangailangan.
15:15At pumaroon siya at nakisama sa isa sa mga mamamayan sa lupaing yaon; at sinugo niya siya sa kaniyang mga parang, upang magpakain ng mga baboy.
15:16At ibig sana niyang mabusog ang kaniyang tiyan ng mga ipa na kinakain ng mga baboy: at walang taong magbigay sa kaniya.
15:17Datapuwa't nang siya'y makapagisip ay sinabi niya, Ilang mga alilang upahan ng aking ama ang may sapat at lumalabis na pagkain, at ako rito'y namamatay ng gutom?
15:18Magtitindig ako at paroroon sa aking ama, at aking sasabihin sa kaniya, Ama, nagkasala ako laban sa langit, at sa iyong paningin:
15:19Hindi na ako karapatdapat na tawaging anak mo: gawin mo akong tulad sa isa sa iyong mga alilang upahan.
15:20At siya'y nagtindig, at pumaroon sa kaniyang ama. Datapuwa't samantalang nasa malayo pa siya, ay natanawan na siya ng kaniyang ama, at nagdalang habag, at tumakbo, at niyakap siya sa leeg, at siya'y hinagkan.
15:21At sinabi ng anak sa kaniya, Ama, nagkasala ako laban sa langit, at sa iyong paningin: hindi na ako karapatdapat na tawaging anak mo.
15:22Datapuwa't sinabi ng ama sa kaniyang mga alipin, Dalhin ninyo ritong madali ang pinakamabuting balabal, at isuot ninyo sa kaniya; at lagyan ninyo ng singsing ang kaniyang kamay, at mga panyapak ang kaniyang mga paa:
15:23At kunin ninyo ang pinatabang guya, at inyong patayin, at tayo'y magsikain, at mangagkatuwa:
15:24Sapagka't patay na ang anak kong ito, at muling nabuhay; siya'y nawala, at nasumpungan. At sila'y nangagpasimulang mangagkatuwa.
15:25Nasa bukid nga ang anak niyang panganay: at nang siya'y dumating at malapit sa bahay, ay narinig niya ang tugtugan at ang sayawan.
15:26At pinalapit niya sa kaniya ang isa sa mga alipin, at itinanong kung ano kaya ang mga bagay na yaon.
15:27At sinabi niya sa kaniya, Dumating ang kapatid mo; at pinatay ng iyong ama ang pinatabang guya, dahil sa siya'y tinanggap niya na ligtas at magaling.
15:28Datapuwa't nagalit siya, at ayaw pumasok: at lumabas ang kaniyang ama, at siya'y namanhik sa kaniya.
15:29Datapuwa't siya'y sumagot at sinabi sa kaniyang ama, Narito, maraming taon nang kita'y pinaglilingkuran, at kailan ma'y hindi ako sumuway sa iyong utos; at gayon ma'y hindi mo ako binigyan kailan man ng isang maliit na kambing, upang ipakipagkatuwa ko sa aking mga kaibigan:
15:30Datapuwa't nang dumating itong anak mong umubos ng iyong pagkabuhay sa mga patutot, ay ipinagpatay mo siya ng pinatabang guya.
15:31At sinabi niya sa kaniya, Anak, ikaw ay palaging nasa akin, at iyo ang lahat ng akin.
15:32Datapuwa't karapatdapat mangagkatuwa at mangagsaya tayo: sapagka't patay ang kapatid mong ito, at muling nabuhay; at nawala, at nasumpungan.