Lumang Tipan · Genesis 22:1-19

Si Abraham at si Isaac

Sinubok ng Diyos ang pananampalataya ni Abraham sa isang paraang hindi dapat harapin ng sinumang magulang. Inutusan niya si Abraham na dalhin ang minamahal niyang anak na si Isaac sa lupain ng Moriah at ihandog siya roon. Nang walang pagtutol o pag-aalinlangan, bumangon si Abraham nang maaga kinabukasan, inihanda ang kanyang asno, kumuha ng kahoy para sa handog, at umalis kasama si Isaac at dalawang lingkod.

Sa ikatlong araw, natanaw na ni Abraham ang lugar sa malayo. Iniwan niya ang mga lingkod, ipinapasan ang kahoy kay Isaac, at siya mismo ang nagdala ng apoy at kutsilyo. Habang naglalakad, tinanong siya ni Isaac: "Ama, nariyan ang apoy at ang kahoy, ngunit nasaan ang kordero para sa handog?" Sumagot si Abraham: "Ang Diyos mismo ang maglalaan ng kordero."

Sa lugar na ipinakita ng Diyos, nagtayo si Abraham ng altar, inayos ang kahoy, at iginapos si Isaac sa ibabaw nito. Nang itaas na niya ang kutsilyo, isang anghel ng Panginoon ang tumawag mula sa langit at pinigilan siya. "Huwag mong sasaktan ang bata," sabi ng anghel. "Ngayon ay nalalaman kong may takot ka sa Diyos."

Tumingin si Abraham at nakita ang isang lalaking tupa na nasabit sa mga sanga. Inihandog niya ito sa halip na si Isaac, at tinawag niya ang lugar na iyon na "Maglalaan ang Panginoon" -- isang paalala na nakikita ng Diyos, at siya ay naglalaan, maging sa pinakamahihirap na sandali ng ating pagtitiwala.

Ibahagi ang kuwentong ito

Kopyahin ang link, pagkatapos i-paste ito sa iyong Instagram post, story, o bio.

Basahin ang talata ng Bibliya

Tingnan ang buong talata na pinagbatayan ng kuwentong ito.

22:1At nangyari pagkatapos ng mga bagay na ito, na sinubok ng Dios si Abraham, at sa kaniya'y sinabi, Abraham; at sinabi niya, Narito ako.
22:2At kaniyang sinabi, Kunin mo ngayon ang iyong anak, ang iyong bugtong na anak na si Isaac, na iyong minamahal at pumaroon ka sa lupain ng Moria; at ihain mo siya roong handog na susunugin sa ibabaw ng isa sa mga bundok na aking sasabihin sa iyo.
22:3At si Abraham ay bumangong maaga, at inihanda ang kaniyang asno, at ipinagsama ang dalawa sa kaniyang mga alila, at si Isaac na kaniyang anak: at nagsibak ng kahoy para sa haing susunugin, at bumangon at naparoon sa dakong sinabi sa kaniya ng Dios.
22:4Nang ikatlong araw ay itiningin ni Abraham ang kaniyang mga mata at natanaw niya ang dakong yaon sa malayo.
22:5At sinabi ni Abraham sa kaniyang mga alila, Maghintay kayo rito sangpu ng asno, at ako at ang bata ay paroroon doon; at kami ay sasamba, at pagbabalikan namin kayo.
22:6At kinuha ni Abraham ang kahoy ng handog na susunugin, at ipinasan kay Isaac na kaniyang anak; at dinala sa kaniyang kamay ang apoy at ang sundang; at sila'y kapuwa yumaong magkasama.
22:7At nagsalita si Isaac kay Abraham na kaniyang ama, na sinabi, Ama ko: at kaniyang sinabi, Narito ako, anak ko. At sinabi, Narito, ang apoy at ang kahoy, nguni't saan naroon ang korderong pinakahandog na susunugin?
22:8At sinabi ni Abraham, Dios ang maghahanda ng korderong pinakahandog na susunugin, anak ko: ano pa't sila'y kapuwa yumaong magkasama.
22:9At sila'y dumating sa dakong sa kaniya'y sinabi ng Dios; at nagtayo si Abraham doon ng isang dambana, at inayos ang kahoy, at tinalian si Isaac na kaniyang anak at inilagay sa ibabaw ng dambana, sa ibabaw ng kahoy.
22:10At iniunat ni Abraham ang kaniyang kamay at hinawakan ang sundang upang patayin ang kaniyang anak.
22:11At tinawag siya ng anghel ng Panginoon mula sa langit, at sinabi, Abraham, Abraham: at kaniyang sinabi, Narito ako.
22:12At sa kaniya'y sinabi, Huwag mong buhatin ang iyong kamay sa bata, o gawan man siya ng anoman: sapagka't talastas ko ngayon, na ikaw ay natatakot sa Dios, sa paraang hindi mo itinanggi sa akin ang iyong anak, ang iyong bugtong na anak.
22:13At itiningin ni Abraham ang kaniyang mga mata, at nagmalas, at narito, ang isang tupang lalake, sa dakong likuran niya na huli sa dawag sa kaniyang mga sungay: at pumaroon si Abraham, at kinuha ang tupa, at siyang inihandog na handog na susunugin na inihalili sa kaniyang anak.
22:14At pinanganlan ni Abraham ang dakong yaon, ng Jehova-jireh: gaya ng kasabihan hanggang sa araw na ito: Sa bundok ng Panginoon ay mahahanda.
22:15At tinawag ng anghel ng Panginoon si Abraham na ikalawa mula sa langit.
22:16At sinabi, Sa aking sarili ay sumumpa ako, anang Panginoon, sapagka't ginawa mo ito, at hindi mo itinanggi sa akin ang iyong anak, ang iyong bugtong na anak;
22:17Na sa pagpapala ay pagpapalain kita, at sa pagpaparami ay pararamihin ko ang iyong binhi, na gaya ng mga bituin sa langit, at gaya ng mga buhangin sa baybayin ng dagat; at kakamtin ng iyong binhi ang pintuang-bayan ng kaniyang mga kaaway;
22:18At pagpapalain sa iyong binhi ang lahat ng bansa sa lupa; sapagka't sinunod mo ang aking tinig.
22:19Sa gayo'y nagbalik si Abraham sa kaniyang mga alila, at nagsitindig at samasamang nagsiparoon sa Beerseba; at tumahan si Abraham sa Beerseba.