Pinatahimik ni Jesus ang Bagyo

Matapos ang mahabang araw ng pagtuturo at pagpapagaling, sumakay si Jesus sa isang bangka kasama ang kanyang mga alagad upang tumawid sa kabilang bahagi ng lawa, at di-nagtagal ay nakatulog siya nang mahimbing. Nang walang babala, isang matinding bagyo ang bumugso sa tubig, na may mga alon na hinahampas ang bangka nang labis kaya nagsimula itong mapuno ng tubig. Ang mga bihasang mangingisda sa mga alagad ay natakot, kumbinsido na malulunod na silang lahat.

Nagmadali sila upang gisingin si Jesus, na sumisigaw, "Panginoon, iligtas mo kami! Malulunod na kami!" Marahang gumising si Jesus at tinanong sila, "Bakit kayo natatakot? Kulang pa ba ang inyong pananampalataya?" Pagkatapos ay tumayo siya at sinaway ang hangin at ang mga alon -- at agad na naging kalmado ang dagat.

Namangha ang mga alagad, na nagtatanungan sa isa't isa, "Anong uri ng tao ito? Kahit ang hangin at ang mga alon ay sumusunod sa kanya!" Ang nagsimula bilang isang sandali ng ganap na pangamba ay naging isang makapangyarihang aral tungkol sa kung sino talaga si Jesus -- hindi lamang isang guro, kundi isang taong may kapangyarihan kahit sa kalikasan. Ang mismong mga kamay na nagpagaling sa mga maysakit at nagturo sa mga tao ay kayang patahimikin ang isang nagngangalit na dagat sa pamamagitan lamang ng isang salita, at naiwan ang mga alagad na namamangha, natutunan pa lamang kung gaano kalaki ang kapangyarihang naglalakad kasama nila sa anyong tao.