Lumang Tipan · Genesis 11:1-9

Ang Tore ng Babel

Pagkatapos ng baha, ang buong mundo ay iisa lamang ang wika at gumagamit ng parehong mga salita. Habang lumilipat ang mga tao patungong silangan, nanirahan sila sa isang kapatagan sa lupain ng Shinar. Doon, sinabi nila sa isa't isa, "Halikayo, magtayo tayo ng isang lungsod para sa ating sarili, na may isang tore na umaabot sa langit, upang tayo'y magkaroon ng pangalan para sa ating sarili at hindi tayo mangalat sa buong mukha ng lupa."

Gumawa sila ng mga laryo at gumamit ng alkitran bilang semento, at nagsimulang itayo ang kanilang lungsod at tore. Ngunit bumaba ang Panginoon upang tingnan ang kanilang ginagawa, at sinabi, "Kung bilang isang bayan na may iisang wika ay ginagawa na nila ito, wala nang imposible para sa kanila." Kaya nilito ng Diyos ang kanilang wika, upang hindi na sila magkaintindihan, at ikinalat sila mula roon sa buong mundo.

Tumigil ang mga tao sa pagtatayo ng lungsod, at pinangalanan itong Babel, dahil doon nilito ng Panginoon ang wika ng buong mundo. Ang nagsimula bilang pagtatangka ng makataong kayabangan na abutin ang langit ay natapos sa pagkalat ng sangkatauhan sa buong lupa, na nagsasalita ng iba't ibang wika -- isang paalala na ang tunay na pagkakaisa ay hindi nagmumula sa makataong ambisyon, kundi sa mapagpakumbabang pagtitiwala sa mga plano ng Diyos.

Ibahagi ang kuwentong ito

Kopyahin ang link, pagkatapos i-paste ito sa iyong Instagram post, story, o bio.

Basahin ang talata ng Bibliya

Tingnan ang buong talata na pinagbatayan ng kuwentong ito.

11:1At ang buong lupa ay iisa ang wika at iisa ang salita.
11:2At nangyari, na, sa kanilang paglalakbay sa silanganan, ay nakasumpong sila ng isang kapatagan sa lupain ng Sinar; at sila'y nanahan doon.
11:3At nagsangusapang, Halikayo! tayo'y gumawa ng mga laryo, at ating lutuing mabuti. At inari nilang bato ang laryo at ang betun ay inaring argamasa.
11:4At nagsipagsabi, Halikayo! Magtayo tayo ng isang bayan natin at ng isang moog, na ang taluktok niyaon ay aabot hanggang sa langit, at magtaglay tayo ng isang ngalan; baka tayo'y mangalat sa ibabaw ng buong lupa.
11:5At bumaba ang Panginoon upang tingnan ang bayan at ang moog, na itinayo ng mga anak ng mga tao.
11:6At sinabi ng Panginoon, Narito, sila'y iisang bayan at silang lahat ay may isang wika; at ito ang kanilang pinasimulang gawin: at, ngayon nga'y walang makasasawata sa anomang kanilang balaking gawin.
11:7Halikayo! tayo'y bumaba at diyan din ay ating guluhin ang kanilang wika, na anopa't sila'y huwag magkatalastasan sa kanilang salita.
11:8Ganito pinanabog sila ng Panginoon mula riyan, sa ibabaw ng buong lupa; at kanilang iniwan ang pagtatayo ng bayan.
11:9Kaya ang pangalang itinawag ay Babel; sapagka't doon ginulo ng Panginoon ang wika ng buong lupa: at mula roon ay pinanabog sila ng Panginoon sa ibabaw ng buong lupa.