Bagong Tipan · Matthew 5:1-16

Ang Sermon sa Bundok

Nang makita ni Jesus ang mga taong sumusunod sa kanya, umakyat siya sa isang burol, umupo, at nagsimulang magturo sa kanyang mga alagad. Sinimulan niya sa isang serye ng mga pagpapala, na kilala ngayon bilang mga Beatitudes, na naglalarawan sa uri ng mga taong tinatawag ng Diyos na pinagpala -- hindi ang makapangyarihan o mapagmataas, kundi ang mapagpakumbaba at nasasaktan.

"Mapalad ang mga mababa ang loob," aniya, "sapagkat sa kanila ang kaharian ng langit. Mapalad ang mga nagdadalamhati, sapagkat sila'y aaliwin. Mapalad ang mga maamo, sapagkat sila ang magmamana ng lupa." Nagpatuloy siya, pinagpapala ang mga nagugutom at nauuhaw sa katuwiran, ang mga maawain, ang mga malinis ang puso, ang mga tagapamayapa, at maging ang mga inuusig dahil sa paggawa ng tama -- na nangakong magiging malaki ang kanilang gantimpala sa langit.

Bumaling si Jesus nang direkta sa kanyang mga tagapakinig, sinasabi sa kanila, "Kayo ang asin ng mundo." Pinahahalagahan ang asin dahil sa pangangalaga at pagbibigay lasa sa pagkain, at ang ibig sabihin ni Jesus ay dapat magkaroon ang kanyang mga tagasunod ng katulad na epekto sa mundo sa kanilang paligid -- ngunit ang asin na nawalan ng lasa ay walang halaga, angkop lamang na itapon.

Nagbigay siya ng ikalawang larawan: "Kayo ang ilaw ng sanlibutan." Ang isang lungsod na itinayo sa ibabaw ng burol ay hindi maitatago, at walang taong nagsisindi ng ilawan upang takpan lamang ito. Sa halip, sinabi ni Jesus, dapat hayaan ng kanyang mga tagasunod na magliwanag ang kanilang ilaw sa harap ng iba, upang makita ng mga tao ang kanilang mabubuting gawa at luwalhatiin ang Diyos.

Ibahagi ang kuwentong ito

Kopyahin ang link, pagkatapos i-paste ito sa iyong Instagram post, story, o bio.

Basahin ang talata ng Bibliya

Tingnan ang buong talata na pinagbatayan ng kuwentong ito.

5:1At pagkakita sa mga karamihan, ay umahon siya sa bundok: at pagkaupo niya, ay nagsilapit sa kaniya ang kaniyang mga alagad:
5:2At binuka niya ang kaniyang bibig at tinuruan sila, na sinasabi,
5:3Mapapalad ang mga mapagpakumbabang-loob: sapagka't kanila ang kaharian ng langit.
5:4Mapapalad ang nangahahapis: sapagka't sila'y aaliwin.
5:5Mapapalad ang maaamo: sapagka't mamanahin nila ang lupa.
5:6Mapapalad ang nangagugutom at nangauuhaw sa katuwiran: sapagka't sila'y bubusugin.
5:7Mapapalad ang mga mahabagin: sapagka't sila'y kahahabagan.
5:8Mapapalad ang mga may malinis na puso: sapagka't makikita nila ang Dios.
5:9Mapapalad ang mga mapagpayapa: sapagka't sila'y tatawaging mga anak ng Dios.
5:10Mapapalad ang mga pinaguusig dahil sa katuwiran: sapagka't kanila ang kaharian ng langit.
5:11Mapapalad kayo pagka kayo'y inaalimura, at kayo'y pinaguusig, at kayo'y pinagwiwikaan ng sarisaring masama na pawang kasinungalingan, dahil sa akin.
5:12Mangagalak kayo, at mangagsayang totoo: sapagka't malaki ang ganti sa inyo sa langit: sapagka't gayon din ang kanilang pagkausig sa mga propeta na nangauna sa inyo.
5:13Kayo ang asin ng lupa: nguni't kung ang asin ay tumabang, ay ano ang ipagpapaalat? wala nang ano pa mang kabuluhan, kundi upang itapon sa labas at yurakan ng mga tao.
5:14Kayo ang ilaw ng sanglibutan. Ang isang bayan na natatayo sa ibabaw ng isang bundok ay hindi maitatago.
5:15Hindi rin nga pinaniningasan ang isang ilawan, at inilalagay sa ilalim ng isang takalan, kundi sa talagang lalagyan ng ilaw; at lumiliwanag sa lahat ng nangasa bahay.
5:16Lumiwanag na gayon ang inyong ilaw sa harap ng mga tao; upang mangakita nila ang inyong mabubuting gawa, at kanilang luwalhatiin ang inyong Ama na nasa langit.