Bagong Tipan · Acts 2:1-21

Pentecostes: Dumating ang Espiritu Santo

Limampung araw matapos mabuhay muli si Jesus, nagkakasama ang lahat ng kanyang mga alagad sa isang lugar sa Jerusalem, tulad ng iniutos niya sa kanila na hintayin. Bigla, may isang tunog na tulad ng malakas na hangin na pumuno sa buong bahay kung saan sila nakaupo. Lumitaw ang mga parang dilang apoy at dumapo sa bawat isa sa kanila, at napuspos silang lahat ng Espiritu Santo at nagsimulang magsalita sa ibang mga wika, ayon sa ipinagkaloob ng Espiritu na kanilang sasabihin.

Sa panahong iyon, puno ang Jerusalem ng mga masisipag na Judio mula sa bawat bansa, naroon para sa kapistahan. Naaakit ng tunog, nagtipon ang isang karamihan, namangha na marinig ang kanilang sariling mga katutubong wika na sinasalita -- mga Partiano, mga Medo, mga Elamita, at marami pang iba, bawat isa'y naririnig ang mga alagad na nagpapahayag ng mga kababalaghan ng Diyos sa kanilang sariling wika. Namangha ang ilan; ang iba naman ay nangutya, sinasabing lasing ang mga alagad.

Tumayo si Pedro kasama ang labing-isang iba pang apostol at itinaas ang kanyang tinig sa karamihan. "Ang mga taong ito ay hindi lasing, tulad ng inaakala ninyo," sabi niya. "Hindi, ito ang sinabi ng propetang si Joel: 'Sa mga huling araw, sabi ng Diyos, ibubuhos ko ang aking Espiritu sa lahat ng tao.'" Ang dati nang ipinangako sa pamamagitan ng mga propeta ay nangyayari na ngayon sa harap ng kanilang mga mata -- ang simula ng isang iglesyang puno ng Espiritu na magdadala ng magandang balita ni Jesus nang higit pa sa Jerusalem, patungo sa bawat bansa at wika sa mundo.

Ibahagi ang kuwentong ito

Kopyahin ang link, pagkatapos i-paste ito sa iyong Instagram post, story, o bio.

Basahin ang talata ng Bibliya

Tingnan ang buong talata na pinagbatayan ng kuwentong ito.

2:1At nang dumating nga ang araw ng Pentecostes, silang lahat ay nangagkakatipon sa isang dako.
2:2At biglang dumating mula sa langit ang isang ugong na gaya ng sa isang humahagibis na hanging malakas, at pinuno ang buong bahay na kanilang kinauupuan.
2:3At sa kanila'y may napakitang mga dilang kawangis ng apoy, na nagkabahabahagi; at dumapo sa bawa't isa sa kanila.
2:4At silang lahat ay nangapuspos ng Espiritu Santo, at nangagpasimulang magsalita ng iba't ibang wika, ayon sa ipinagkakaloob ng Espiritu na kanilang salitain.
2:5May mga nagsisitahan nga sa Jerusalem na mga Judio, mga lalaking religioso, na buhat sa bawa't bansa sa ilalim ng langit.
2:6At nang marinig ang ugong na ito, ay nangagkatipon ang karamihan, at nangamaang, sapagka't sa kanila'y narinig ng bawa't isa na sinasalita ang kaniyang sariling wika.
2:7At silang lahat ay nangagtaka at nagsipanggilalas, na nangagsasabi, Narito, hindi baga mga Galileong lahat ang mga nagsisipagsalitang ito?
2:8At bakit nga naririnig ng bawa't isa sa atin, ang ating sariling wikang kinamulatan?
2:9Tayong mga Parto, at mga Medo, at mga Elamita, at ang nangananahan sa Mesapotamia, sa Judea, at sa Capadocia, sa Ponto at sa Asia,
2:10Sa Frigia at Pamfilia, sa Egipto at sa mga sakop ng Libia na karatig ng Cirene at mga nakikipamayang galing sa Roma, mga Judio, at gayon din ang mga naging Judio,
2:11Mga Cretense at mga Arabe, ay nangaririnig nating nagsisipagsalita sila sa ating mga wika ng mga makapangyarihang gawa ng Dios.
2:12At silang lahat ay nangagtaka at nangalito, na sinasabi ng isa sa isa, Anong kahulugan nito?
2:13Datapuwa't ang mga iba'y nanganglilibak na nangagsabi, Sila'y puno ng bagong alak.
2:14Datapuwa't pagtindig ni Pedro na kasama ang labingisa, ay itinaas ang kaniyang tinig, at sa kanila'y nagsaysay, na sinasabing, Kayong mga lalaking taga Judea, at kayong lahat na nangananahan sa Jerusalem, mangaalaman nawa ninyong lahat ito, at inyong pakinggan ang aking mga salita.
2:15Sapagka't ang mga ito'y hindi mga lasing, na gaya ng inyong inaakala; yamang ngayo'y oras na ikatlo lamang ng araw;
2:16Datapuwa't ito'y yaong sinalita na sa pamamagitan ng propeta Joel:
2:17At mangyayari sa mga huling araw, sabi ng Dios, Na ibubuhos ko ang aking Espiritu sa lahat ng laman: At ang inyong mga anak na lalake at babae ay manganghuhula, At ang inyong mga binata ay mangakakakita ng mga pangitain, Ang inyong mga matatanda ay magsisipanaginip ng mga panaginip:
2:18Oo't sa aking mga lingkod na lalake at sa aking mga lingkod na babae, sa mga araw na yaon Ibubuhos ko ang aking Espiritu; at magsisipanghula sila.
2:19At magpapakita ako ng mga kababalaghan sa langit sa itaas, At mga tanda sa lupa sa ibaba, Dugo, at apoy, at singaw ng usok:
2:20Ang araw ay magiging kadiliman, At ang buwan ay dugo, Bago dumating ang araw ng Panginoon, Yaong araw na dakila at tangi:
2:21At mangyayari na ang sinomang tumawag sa pangalan ng Panginoon, ay maliligtas.