Bagong Tipan · Luke 23:26-24:12

Ang Pagkapako at Muling Pagkabuhay ni Jesus

Habang dinadala si Jesus upang ipako sa krus, hinila ng mga sundalo ang isang lalaking nagngangalang Simon mula sa karamihan upang pasanin ang kanyang krus. Sumunod ang isang malaking bilang ng tao, kabilang ang mga babaeng nagluluksa at humahagulgol para sa kanya. Ipinako si Jesus sa krus sa pagitan ng dalawang kriminal sa isang lugar na tinatawag na Ang Bungo, at kahit sa gitna ng kanyang paghihirap, nanalangin siya, "Ama, patawarin mo sila, dahil hindi nila alam ang kanilang ginagawa." Bumagsak ang kadiliman sa buong lupain, at nang huminga si Jesus ng kanyang huling hininga, sumigaw siya, "Ama, sa iyong mga kamay ay ipinagkakatiwala ko ang aking espiritu."

Isang mabuti at matuwid na lalaking nagngangalang Jose ng Arimatea, na hindi sumang-ayon sa balak laban kay Jesus, ay humingi kay Pilato ng kanyang bangkay. Binalot niya ito ng pinong lino at inilagay sa isang bagong libingan na inukit sa bato, kung saan wala pang inilibing na sinuman. Ang mga babaeng sumunod kay Jesus mula sa Galilea ay nagmasid at nakita kung saan siya inilagay, at pagkatapos ay umuwi upang maghanda ng mga pabango bilang parangal sa kanya -- nagpahinga sa Araw ng Pamamahinga gaya ng iniuutos ng kautusan.

Napakaaga pa sa unang araw ng linggo, bumalik ang mga babae sa libingan dala ang kanilang mga pabango, ngunit natagpuan nilang naigulong na ang mabigat na bato at walang laman ang libingan. Habang nagtataka sila, dalawang lalaking may nagliliwanag na kasuotan ang lumitaw at nagtanong sa kanila, "Bakit ninyo hinahanap ang buhay sa gitna ng mga patay? Wala siya rito; siya'y nabuhay na muli!"

Tumakbo ang mga babae upang sabihin sa mga alagad ang kagila-gilalas na balita. Mukhang napakaganda para maging totoo -- ngunit ito lamang ang simula ng pinakamagandang balitang natanggap ng mundo: hindi nagwakas ang lahat sa kamatayan.

Ibahagi ang kuwentong ito

Kopyahin ang link, pagkatapos i-paste ito sa iyong Instagram post, story, o bio.

Basahin ang talata ng Bibliya

Tingnan ang buong talata na pinagbatayan ng kuwentong ito.

23:26At nang siya'y kanilang dalhin ay kanilang pinigil ang isang Simong taga Cirene, na nanggaling sa bukid, at ipinasan sa kaniya ang krus, upang dalhin sa likuran ni Jesus.
23:27At siya'y sinusundan ng isang makapal na karamihan sa bayan, at ng mga babaing nagiiyakan at nananambitan dahil sa kaniya.
23:28Datapuwa't paglingon sa kanila ni Jesus ay sinabi, Mga anak na babae ng Jerusalem, huwag ninyo akong tangisan, kundi tangisan ninyo ang inyong sarili, at ang inyong mga anak.
23:29Sapagka't narito, darating ang mga araw, na kanilang sasabihin, Mapapalad ang mga baog, at ang mga tiyang kailan ma'y hindi nangagdalang-tao, at ang mga dibdib na kailan man ay hindi nangagpapasuso.
23:30Kung magkagayon ay magpapasimulang sabihin nila sa mga bundok, mangahulog kayo sa ibabaw namin; at sa mga burol, Takpan ninyo kami.
23:31Sapagka't kung ginagawa ang mga bagay na ito sa punong kahoy na sariwa, ano kaya ang gagawin sa tuyo?
23:32At dinala rin naman na kasama niya, ang dalawang tampalasan, upang patayin.
23:33At nang dumating sa dakong tinatawag na Bungo, ay kanilang ipinako roon siya sa krus, at ang mga tampalasan, isa sa kanan at isa sa kaliwa.
23:34At sinabi ni Jesus, Ama, patawarin mo sila; sapagka't hindi nila nalalaman ang kanilang ginagawa. At sa pagbabahabahagi nila ng kaniyang mga suot ay kanilang pinagsapalaranan.
23:35At nakatayong nanonood ang bayan. At tinutuya naman siya ng mga pinuno, na sinasabi, Nagligtas siya sa mga iba; iligtas niya ang kaniyang sarili, kung ito ang Cristo ng Dios, ang hinirang niya.
23:36At nililibak rin naman siya ng mga kawal, na nagsisilapit sa kaniya, na dinudulutan siya ng suka,
23:37At sinabi, Kung ikaw ang Hari ng mga Judio, iligtas mo ang iyong sarili.
23:38At mayroon naman sa itaas niya na isang pamagat, ITO'Y ANG HARI NG MGA JUDIO.
23:39At siya'y inalipusta ng isa sa mga tampalasang nabibitin, na sinasabi, Hindi baga ikaw ang Cristo? iligtas mo ang iyong sarili at kami.
23:40Datapuwa't sumagot ang isa, at pagsaway sa kaniya'y sinabi, Hindi ka pa baga natatakot sa Dios, yamang ikaw ay nasa gayon ding kaparusahan?
23:41At tayo sa katotohanan ay ayon sa katuwiran; sapagka't tinanggap natin ang nararapat na kabayaran sa ating mga gawa; datapuwa't ang taong ito'y hindi gumagawa ng anomang masama.
23:42At sinabi niya, Jesus, alalahanin mo ako, pagdating mo sa iyong kaharian.
23:43At sinabi niya sa kaniya, Katotohanang sinasabi ko sa iyo, Ngayon ay kakasamahin kita sa Paraiso.
23:44At nang may oras na ikaanim na, ay nagdilim sa ibabaw ng buong lupa, hanggang sa oras na ikasiyam,
23:45At nagdilim ang araw: at nahapak sa gitna ang tabing ng templo.
23:46At si Jesus, na sumigaw ng malakas na tinig, ay nagsabi, Ama, sa mga kamay mo ay ipinagtatagubilin ko ang aking espiritu: at pagkasabi nito, ay nalagot ang hininga.
23:47At nang makita ng senturion ang nangyari, ay niluwalhati niya ang Dios na nagsasabi, Tunay na ito'y isang taong matuwid.
23:48At ang lahat ng mga karamihang nangagkatipon sa panonood nito, pagkakita nila sa mga bagay na nangyari ay nangagsiuwing dinadagukan ang kanilang mga dibdib.
23:49At ang lahat ng mga kakilala niya at ang mga babaing sa kaniya'y nagsisunod buhat sa Galilea, at nangasa malayo na pinagmamasdan ang mga bagay na ito.
23:50At narito ang isang lalaking nagngangalang Jose, na isang kasangguni, isang lalaking mabuti at matuwid:
23:51(Siya'y hindi umayon sa kanilang payo at gawa), isang lalaking taga Arimatea, bayan ng mga Judio, na naghihintay ng kaharian ng Dios;
23:52Ang taong ito'y naparoon kay Pilato: at hiningi ang bangkay ni Jesus.
23:53At ito'y ibinababa niya, at binalot ng isang kayong lino, at inilagay sa isang libingang hinukay sa bato, na doo'y wala pang nalilibing.
23:54At noo'y araw ng Paghahanda, at nalalapit na ang sabbath.
23:55At ang mga babae, na nagsisama sa kaniya mula sa Galilea, ay nagsisunod, at tiningnan ang libingan, at kung paano ang pagkalagay ng kaniyang bangkay.
23:56At sila'y nagsiuwi, at nangaghanda ng mga pabango at mga unguento. At nang araw ng sabbath sila'y nangagpahinga ayon sa utos.
24:1Datapuwa't nang unang araw ng sanglinggo pagkaumagang-umaga, ay nagsiparoon sila sa libingan, na may dalang mga pabango na kanilang inihanda.
24:2At nasumpungan nilang naigulong na ang bato mula sa libingan.
24:3At sila'y nagsipasok, at hindi nila nangasumpungan ang bangkay ng Panginoong Jesus.
24:4At nangyari, na samantalang sila'y nangatitilihan dahil dito, narito, tumayo sa tabi nila ang dalawang lalake na nakasisilaw ang mga damit:
24:5At nang sila'y nangatatakot at nangakatungo ang kanilang mga mukha sa lupa ay sinabi nila sa kanila, Bakit hinahanap ninyo ang buhay sa gitna ng mga patay?
24:6Wala siya rito, datapuwa't nagbangon: alalahanin ninyo ang salita niya sa inyo nang siya'y nasa Galilea pa,
24:7Na sinasabi, Kinakailangan na ang Anak ng tao ay ibigay sa mga kamay ng mga taong makasalanan, at ipako sa krus, at magbangong muli sa ikatlong araw.
24:8At naalaala nila ang kaniyang mga salita,
24:9At nagsibalik mula sa libingan, at ibinalita ang lahat ng mga bagay na ito sa labingisa, at sa lahat ng mga iba pa.
24:10Sila nga'y si Maria Magdalena, si Juana, at si Mariang ina ni Santiago: at iba pang mga babaing kasama nila ang nangagbalita ng mga bagay na ito sa mga apostol.
24:11At ang mga salitang ito'y inakala nilang walang kabuluhan; at hindi nila pinaniwalaan.
24:12Datapuwa't nagtindig si Pedro, at tumakbo sa libingan; at nang siya'y tumungo pagtingin niya sa loob, ay nakita niya ang mga kayong lino na nangasa isang tabi; at umuwi siya sa kaniyang bahay na nanggigilalas sa nangyaring yaon.