Lumang Tipan · Genesis 4:1-16

Sina Cain at Abel

Ang unang dalawang anak nina Adan at Eba, sina Cain at Abel, ay lumaking may magkaibang landas -- naging magsasaka si Cain, na nagbubungkal ng lupa, samantalang naging pastol naman si Abel, na nag-aalaga ng mga kawan. Nang dumating ang panahon upang maghandog sa Panginoon, nagdala si Cain ng ilan sa kanyang mga ani, at nagdala naman si Abel ng pinakamainam na bahagi ng panganay ng kanyang kawan. Nalugod ang Diyos sa handog ni Abel, ngunit hindi sa kay Cain, at labis na nagalit si Cain, bumagsak ang kanyang mukha sa galit.

Mahinahong kinausap ng Diyos si Cain, binalaan siya: "Kung ginagawa mo ang tama, hindi ka ba tatanggapin? Ngunit kung hindi, ang kasalanan ay nakaabang sa iyong pintuan; nais ka nitong sakupin, ngunit dapat mong pangibabawan ito." Sa halip na pakinggan ang babala, inanyayahan ni Cain ang kanyang kapatid sa bukid at pinatay siya roon.

Pagkatapos, tinanong ng Diyos si Cain, "Nasaan ang kapatid mong si Abel?" Mapangahas na sumagot si Cain, "Hindi ko alam. Tagapagbantay ba ako ng aking kapatid?" Ngunit alam ng Diyos ang nangyari -- ang dugo ni Abel, aniya, ay sumisigaw mula sa lupa. Bilang parusa, isinumpa si Cain na maggagala sa buong mundo, hindi na muling makakapagbungkal ng lupang sumipsip ng dugo ng kanyang kapatid.

Umiyak si Cain na ang kanyang parusa ay higit pa sa kanyang makakaya, natatakot na sinumang makakita sa kanya ay papatayin siya. Kaya't naglagay ang Diyos ng tanda kay Cain, isang senyales ng proteksyon, na nangakong pitong ulit na paghihiganti ang mangyayari sa sinumang mananakit sa kanya. Umalis nga si Cain mula sa harapan ng Panginoon at nanirahan sa lupain ng Nod, sa silangan ng Eden.

Ibahagi ang kuwentong ito

Kopyahin ang link, pagkatapos i-paste ito sa iyong Instagram post, story, o bio.

Basahin ang talata ng Bibliya

Tingnan ang buong talata na pinagbatayan ng kuwentong ito.

4:1At nakilala ng lalake si Eva na kaniyang asawa; at siya'y naglihi at ipinanganak si Cain, at sinabi, Nagkaanak ako ng lalake sa tulong ng Panginoon.
4:2At sa muli ay ipinanganak ang kaniyang kapatid na si Abel. At si Abel ay tagapagalaga ng mga tupa; datapuwa't si Cain ay mangbubukid ng lupa.
4:3At nangyari nang lumalakad ang panahon ay nagdala si Cain ng isang handog na mga bunga ng lupa sa Panginoon.
4:4At nagdala rin naman si Abel ng mga panganay ng kaniyang kawan at ng mga taba ng mga yaon. At nilingap ng Panginoon si Abel at ang kaniyang handog:
4:5Datapuwa't hindi nilingap si Cain at ang kaniyang handog. At naginit na mainam si Cain, at namanglaw ang kaniyang mukha.
4:6At sinabi ng Panginoon kay Cain, Bakit ka naginit? at bakit namanglaw ang iyong mukha?
4:7Kung ikaw ay gumawa ng mabuti, di ba ikaw mamarapatin? at kung hindi ka gumawa ng mabuti, ay nahahandusay ang kasalanan sa pintuan: at sa iyo'y pahihinuhod ang kaniyang nasa, at ikaw ang papanginoonin niya.
4:8At yao'y sinabi ni Cain sa kaniyang kapatid na kay Abel. At nangyari, nang sila'y nasa parang ay nagtindig si Cain laban kay Abel na kaniyang kapatid, at siya'y kaniyang pinatay.
4:9At sinabi ng Panginoon kay Cain, Saan naroon si Abel na iyong kapatid? At sinabi niya, Aywan ko: ako ba'y tagapagbantay sa aking kapatid?
4:10At sinabi niya, Anong iyong ginawa? ang tinig ng dugo ng iyong kapatid ay dumadaing sa akin mula sa lupa.
4:11At ngayo'y sinumpa ka sa lupa na siyang nagbuka ng bibig na tumanggap sa iyong kamay ng dugo ng iyong kapatid;
4:12Pagbubukid mo ng lupa, ay di na ibibigay mula ngayon sa iyo ang kaniyang lakas; ikaw ay magiging palaboy at hampas-lupa sa lupa.
4:13At sinabi ni Cain sa Panginoon, Ang aking kaparusahan ay higit kaysa mababata ko.
4:14Narito, ako'y iyong itinataboy ngayon mula sa ibabaw ng lupa, at sa iyong harapan ay magtatago ako; at ako'y magiging palaboy at hampaslupa; at mangyayari, na sinomang makasumpong sa akin ay papatayin ako.
4:15At sinabi sa kaniya ng Panginoon, Dahil dito'y sinomang pumatay kay Cain ay makapitong gagantihan. At nilagyan ng Panginoon ng isang tanda si Cain, baka siya'y sugatan ng sinomang makakasumpong sa kaniya.
4:16At umalis si Cain sa harapan ng Panginoon at tumahan sa lupain ng Nod, sa silanganan ng Eden.