Gipahilom ni Jesus ang Bagyo

Human sa taas nga adlaw sa pagtudlo ug pag-ayo, misakay si Jesus sa usa ka sakayan uban sa iyang mga tinun-an aron motabok sa pikas bahin sa linaw, ug wala madugay nahikatulog siya pag-ayo. Sa walay pasidaan, usa ka kusog nga bagyo ang miabut sa tubig, uban ang mga balod nga naghampak sa sakayan pag-ayo nga nagsugod na kini pun-on sa tubig. Ang mga esperyensyado nga mangingisda sa mga tinun-an nangahadlok, nakombinsir nga malumos na silang tanan.

Nagdali sila sa pagpukaw kang Jesus, nga nagsinggit, "Ginoo, luwasa kami! Malumos na kami!" Malinawon nga nahigmata si Jesus ug nangutana kanila, "Nganong nangahadlok man kamo? Kulang pa ba ang inyong pagtoo?" Unya mibarog siya ug gibadlong ang hangin ug ang mga balod -- ug diha-diha nahimong hilom ang dagat.

Nahibulong ang mga tinun-an, nagpangutan-anay sa usag usa, "Unsa ba kining tawhana? Bisan ang hangin ug ang mga balod nagsugot kaniya!" Ang nagsugod isip usa ka higayon sa hingpit nga kalisang nahimong usa ka gamhanang leksyon mahitungod kon kinsa gayud si Jesus -- dili lamang usa ka magtutudlo, kondili usa ka tawo nga adunay katungod bisan sa kinaiyahan. Ang mao gihapong mga kamot nga nag-ayo sa mga masakiton ug nagtudlo sa mga tawo makapahilom sa usa ka nagsilaob nga dagat pinaagi lamang sa usa ka pulong, ug nabilin ang mga tinun-an nga nahibulong, nagkat-on pa lamang kon unsa kadaku ang gahum nga naglakaw uban kanila sa dagway sa tawo.