Si Zaqueo nga Maniningil sa Buhis

Samtang miagi si Jesus sa Jerico, usa ka adunahan nga maniningil sa buhis nga ginganlag Zaqueo naninguha pag-ayo nga makita siya. Apan mubo si Zaqueo, ug ang panon nga naglibut kang Jesus mibabag sa iyang panan-aw. Wala mahunong, midagan siya una sa panon ug misaka sa usa ka kahoyng sicomoro, naglaum nga makakita bisan gamay samtang moagi si Jesus.

Sa pag-abut ni Jesus sa kahoy, mihangad siya ug gitawag si Zaqueo sa iyang ngalan: "Zaqueo, kanaog dayon. Kinahanglan magpabilin ako sa imong balay karong adlawa." Mikanaog dayon si Zaqueo ug malipayong midawat kang Jesus. Apan misugod pagbagulbol ang panon -- si Zaqueo maniningil sa buhis, usa ka buluhaton nga gidumtan pag-ayo tungod sa pagkadunot ug pagpakig-abin sa Roma, ug wala nila masabti kon nganong pilion ni Jesus nga mahimong bisita sa "usa ka makasasala."

Ang panagsangat ni Zaqueo kang Jesus nakausab kaniya dihadiha. Nagbarog atubangan ni Jesus, mipahayag siya, "Tan-awa, Ginoo! Karon, ihatag ko ang katunga sa akong bahandi ngadto sa mga kabus, ug kong adunay akong nalimbongan bisan kinsa, ulian ko kini sa upat ka pilo."

Mitubag si Jesus, "Karon, miabut ang kaluwasan niining balaya, kay siya usab anak ni Abraham. Kay ang Anak sa Tawo mianhi sa pagpangita ug pagluwas sa nawala."

Kadtong nagsugod isip yano nga kaikag -- usa ka mubo nga lalaki nga misaka sa kahoy alang sa mas maayong panan-aw -- natapos sa hingpit nga kausaban sa kasingkasing, nagpamatuod nga walay tawo nga hilabihan ka nawala, o hilabihan ka gitamay, aron dili mahimatikdan ug mausab ni Jesus.