Ang Pagduhaduha ni Tomas

Sa dihang nagpakita si Jesus sa iyang mga tinun-an sa gabii sa adlaw nga siya nabanhaw, wala uban kanila si Tomas, nga gitawag usab og Didimo. Sa dihang gisultihan siya sa ubang mga tinun-an, "Nakita namo ang Ginoo!" nagdumili si Tomas nga motuo niini. "Gawas kon makita ko ang mga samad sa lansang diha sa iyang mga kamot, ibutang ang akong tudlo sa dapit sa mga lansang, ug ibutang ang akong kamot sa iyang kilid, dili ako motuo."

Human sa usa ka semana, nagtapok pag-usab ang mga tinun-an, ug karon uban na si Tomas. Bisan tuod sirado ang mga pultahan, miabot si Jesus ug mitindog sa taliwala nila. "Kalinaw kaninyo," miingon siya. Unya milingi siya kang Tomas. "Ibutang dinhi ang imong tudlo; tan-awa ang akong mga kamot. Ituy-od ang imong kamot ug ibutang sa akong kilid. Ayaw na pagduhaduha, hinuon tuo."

Mitubag si Tomas kaniya, "Akong Ginoo ug akong Dios!"

Miingon si Jesus kaniya, "Tungod kay nakita mo ako, mituo ka; bulahan kadtong wala makakita apan mituo gihapon."

Ang pagduhaduha ni Tomas, ug ang matinud-anon, tinuod nga pamatuod nga iyang gipangayo, naghatag ug kahupayan sa dili maihap nga mga tawo nga naglisod motuo nga wala makakita alang sa ilang kaugalingon. Wala isalikway ni Jesus si Tomas tungod sa iyang pagduhaduha -- gisugat niya siya niini, uban ang kalumo, ug gigiyahan siya ngadto sa usa sa labing tin-aw nga pagpahayag sa pagtuo sa tibuok mga Ebanghelyo.